Δήλωση «ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ» για το πρόβλημα της ανεργίας των νέων

Tο πρόβλημα της ανεργίας των νέων συνδέεται με την ενίσχυση των δεξιοτήτων ή με τις ειδικές συνθήκες που επικρατούν σε κράτη μέλη της Ε.Ε. λόγω της επιβολής λιτότητας; είναι το ερώτημα που θέτει η ευρωβουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της Επιτροπής Απασχόλησης του Ευρ. Κοινοβουλίου Κωνσταντίνα Κούνεβα.

Έχουμε στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μια πρόταση ψηφίσματος του αναφέρεται στις πολιτικές για την ενίσχυση των δεξιοτήτων που θα βοηθήσουν στην καταπολέμηση της ανεργίας των νέων. Μεταξύ άλλων στο ψήφισμα αναφέρεται η αναγκαιότητα σύνδεσης των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων με τις επιχειρήσεις και τις υπηρεσίες, η ανάπτυξη δεξιοτήτων και η συνεχής ενίσχυση της κατάρτισης των νέων. Σε γενικές γραμμές μπορεί κάποιος να συμφωνήσει με όλα αυτά. Τα εφόδια άλλωστε είναι πάντα καλό πράγμα.
Όμως, υπάρχει το ερώτημα: το τεράστιο πρόβλημα της ανεργίας οφείλεται κυρίως στην έλλειψη δεξιοτήτων; Οι ειδικές συνθήκες που υπάρχουν σε ορισμένες χώρες όπως η Ελλάδα, η Ισπανία, με ανεργία νέων πάνω από 50%, μας δείχνει πως όχι.

Αυτή την στιγμή στην Ευρώπη υπάρχουν 5 εκατομμύρια νέοι άνεργοι. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι αυτός ο τεράστιος αριθμός νέων ανθρώπων δεν έχει δεξιότητες. Το μεγάλο πρόβλημα είναι η λιτότητα που μαστίζει την Ευρώπη και δεν επιτρέπει να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας. Εκεί πρέπει να επικεντρωθούμε. Το καλύτερο παράδειγμα για την σχέση λιτότητας και ανεργίας είναι τα υψηλά ποσοστά της ανεργίας των νέων στην Ελλάδα. Υπάρχει μια μεγάλη κατηγορία ανέργων οι οποίοι έχουν πτυχία, μεταπτυχιακούς τίτλους ακόμη και διδακτορικούς και μιλάνε δύο ξένες γλώσσες. Και ταυτόχρονα υπάρχει το φαινόμενο της «διαρροής εγκεφάλων», Έλληνες επιστήμονες οι οποίοι εκπαιδεύτηκαν στην Ελλάδα και μετακινούνται συνεχώς για να βρουν εργασία σε χώρες της Βόρειας Ευρώπης. Όλοι αυτοί είναι άνθρωποι με δεξιότητες. Επομένως, δεν φταίει ο άνεργος και οι λιγοστές του δεξιότητες που δεν βρίσκει δουλειά, αλλά οι πολιτικές λιτότητας που επιβάλλονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Ευρώπη οφείλει να σταματήσει να κρύβεται πίσω από τις λέξεις δεξιότητες και κατάρτιση. Ενώ καλό είναι να θυμίσω και την «βιομηχανία» των ΚΕΚ (Κέντρα Εκπαιδευτικής Κατάρτισης). Είδαμε το μεγαλύτερο μέρος των κοινοτικών κονδυλίων να καταλήγουν στα κέντρα κατάρτισης και όχι στους ανέργους και μάλιστα χωρίς να αφήνουν σε αυτούς καμία δεξιότητα. Επομένως, το βασικό είναι η δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας που θα αξιοποιούν πραγματικά τις δεξιότητες των νέων.

Από την άλλη μεριά, επειδή οι συνθήκες στην αγορά εργασίας συνεχώς αλλάζουν, πρέπει να συμφωνήσουμε ότι χρειάζονται θεσμοί συνεχούς ενίσχυσης των δεξιοτήτων των νέων ανθρώπων. Η σύνδεση των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων με τις τεχνολογικές αλλαγές που γίνονται στις επιχειρήσεις είναι αναγκαία, αλλά χωρίς τα εκπαιδευτικά ιδρύματα να χάνουν τον πολιτισμικό και μορφωτικό τους χαρακτήρα, να γίνουν παραρτήματα των επιχειρήσεων. Πρέπει να υπάρξει μια ισορροπία.

Θέλω να επισημάνω και ένα ιδιαίτερα θετικό στοιχείο της έκθεσης αυτής για την νεανική ανεργία και αφορά τα άτομα με αναπηρία. Η έκθεση ζητά να δοθεί ισότητα ευκαιριών στα άτομα με αναπηρία μέσα από πρωτοβουλίες κοινωνικής οικονομίας, αλλά και κίνητρα στις επιχειρήσεις να προσλαμβάνουν άτομα με αναπηρία.

http://www.stokokkino.gr/article/1000000000023901/