ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΚΙΝΗΣΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗΣ ΑμεΑ: «Μηδενική Ανοχή» για το ΚΕΠΕΠ Λεχαινών

Τα μέλη της  Κίνησης Χειραφέτησης ΑμεΑ «Μηδενική Ανοχή» στην συνέντευξη τύπου που πραγματοποιήθηκε 16-11-2015 στην ΕΣΗΕΑ,  παρουσίασαν  βίντεο με τις συνθήκες που κατέγραψαν στην κατάληψή τους στο ΚΕΠΕΠ Λεχαινών ενώ κάλεσαν την Πολιτεία να παρέμβει άμεσα για την μεταφορά των παιδιών και ενηλίκων που ζουν στο ίδρυμα σε άλλες δομές.

 

Ο Αντώνης Ρέλλας, ακτιβιστής με αναπηρία, αρχικά επέκρινε τα κυρίαρχα ΜΜΕ τα οποία έθαψαν το θέμα των Λεχαινών και την μικρή συμμετοχή των δημοσιογράφων στην συνέντευξη τύπου καθώς ως γνωστόν τα ΑμεΑ δεν «πουλάνε». Τέλος, τόνισε ότι τα παιδιά θα πρέπει να απομακρυνθούν από το ίδρυμα σε μια μεταβατική δομή.

 

Η Έρη Σαμικού, κοινωνική ανθρωπολόγος, περιέγραψε λεπτομερώς την τραγική κατάσταση που βρίσκεται το ίδρυμα.  «Αυτή την στιγμή το ίδρυμα “φιλοξενεί” 62 άτομα (παιδιά και ενήλικες) σε δύο ορόφους. Το νοσηλευτικό προσωπικό απαρτίζεται από 7 άτομα. Tα παιδιά διαβιούν σε συνθήκες λευκού κελιού με τα χέρια δεμένα πισθάγκωνα με ιμάντες. Τα δωμάτια είναι 2-8 ατόμων. Υπάρχουν ελλείψεις σε βασικά είδη. Η τροφή πολτοποιείται και δίνεται με μπιμπερό. Τα κρεβάτια είναι νοσοκομειακά. Θέρμανση δεν υπάρχει στα δωμάτια. Ενώ δεν υπάρχουν καύσιμα και για το ασθενοφόρο του ιδρύματος. Στον προαύλιο χώρο υπάρχει μια εγκαταλελειμμένη παιδική χαρά με σκουριασμένες κούνιες. Η χρόνια και πάγια πρακτική που ακολουθείται στο ίδρυμα από το προσωπικό είναι η χορήγηση ψυχοφαρμάκων. Ενώ ποτέ δεν υπήρξε καμία λογοθεραπευτική φροντίδα».

Τέλος, αυτό που τόνισε η Έρη είναι ότι αυτή η κατάσταση δεν είναι μόνο προϊόν της κρίσης αλλά ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ!

 

Ο Ανδρέας Κουζέλης, κοινωνιολόγος-συγγραφέας αναφέρθηκε στην κακή ελληνική νοοτροπία του να σκεπάζουμε ότι είναι δυσάρεστο παρά να το αντιμετωπίζουμε. «Για έναν γονέα είναι πιο εύκολο να αφήσει το παιδί με αναπηρία στο ίδρυμα έχοντας το ψευδές άλλοθι ότι εκεί θα έχει φροντίδα». Ενώ αναφέρθηκε και στην κακή νοοτροπία που υπάρχει στην χώρα μας απέναντι στα άτομα με αναπηρία. “Στην Ελλάδα δεν υπάρχει η ελάχιστη κουλτούρα αποδοχής για τα άτομα με αναπηρία”. Ενώ εξήρε την σημασία της εκπαίδευσης, τις κοινωνικές συναναστροφές και την ανάγκη για ένα άτομο με αναπηρία να είναι ενεργό μέλος στη κοινωνία.

 

Ο Χρήστος Κωνσταντακόπουλος, μέλος της Κίνησης Χειραφέτησης ΑμεΑ: ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ και εργαζόμενος στο 18 Άνω ανέφερε ότι: δεν αποτελεί λύση στο πρόβλημα να βρεθεί ένα κονδύλι και να ανοίξει ο καθένας το μαγαζάκι του, θυμίζω την κακοδιαχείριση πόρων που έγινε με την περιβόητη ψυχιατρική μεταρρύθμιση. Τέλος, τόνισε την σημασία ένταξης των ΑμεΑ στην κοινωνία. «Όλοι μπορούν να πάνε παρακάτω αν τους δοθούν τα καλύτερα εφόδια».

 

Η κα. Κατερίνα Θανοπούλου, Αντιπερειφερειαρχής Κοινωνικής Πολιτικής, συνεχάρη την ομάδα της Κίνησης Χειραφέτησης ΑμεΑ για την δράση της και την ανάδειξη του ζητήματος.  Εξέφρασε την οργή της και κάλεσε την Πολιτεία να πράξει τα αυτονόητα. Ζήτησε επίσης την εγκατάσταση των παιδιών σε άλλα ιδρύματα. Επιπλέον, επεσήμανε ότι υπάρχουν έγκριτες εκθέσεις από τον Συνήγορο του παιδιού για το πώς πρέπει να γίνει η αποϊδρυματοποίηση. Υπερτόνισε επίσης ότι την κύρια ευθύνη πρέπει να την έχει το κράτος και οι δομές να είναι δημόσιες. Οι ιδιώτες θα πρέπει να έχουν ένα συνεπικουρικό ρόλο.

 

Η Πωλίνα Παπανικολάου, νομικός-εγκληματολόγος, επέκρινε την απαράδεκτη απάντηση του Υπουργείου Εργασίας για την κατάσταση του ιδρύματος «κατανοητές οι παρεμβάσεις σας αλλά θα κάνουμε συσκέψεις». Η κα. Παπανικολάου τόνισε ότι πρέπει να υπάρξουν άμεσες παρεμβάσεις από τους αρμόδιους.  «Όχι άλλες συσκέψεις, πρέπει να υπάρξει άμεση παρέμβαση  λύση του προβλήματος. Τα παιδιά και οι ενήλικοι του ιδρύματος θα πρέπει να μεταφερθούν σε δομές κοινοτικού τύπου». Τέλος, εξέφρασε την ανησυχία της ότι ακόμη και αν αποφασιστεί η μεταφορά λόγω της γραφειοκρατίας θα διαρκέσει από δύο έως τρία χρόνια.