«Πιέσεις της ΕΚΤ και του SSM προς τις συστημικές τράπεζες για μείωση του προσωπικού τους κατά 10.000 εργαζόμενους»

 Ερώτηση της ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Κ.Κούνεβα για τον νέο γύρο «εθελουσίας αποχώρησης» στις ελληνικές τράπεζες

 

Με νέα ερώτησή της προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η Κωνσταντίνα Κούνεβα επικρίνει  την ΕΚΤ και τον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό (SSM) για τις  πιέσεις  δραστικής συρρίκνωσης του προσωπικού στις ελληνικές τράπεζες. Η ευρωβουλευτής ΣΥΡΙΖΑ-GUE/NGL τονίζει ότι η ΕΚΤ και ο SSM «παροτρύνουν» τις συστημικές τράπεζες να μειώσουν το λειτουργικό (δηλ. το μισθολογικό) κόστος, με προγράμματα εθελούσιας εξόδου, με στόχο να μειωθούν οι τραπεζοϋπάλληλοι κατά 10.000 μέχρι το τέλος του 2020.

Παράλληλα, η Κ. Κούνεβα στηλιτεύει και τη στάση των διοικήσεων των τραπεζών, που υλοποιούν ακόμη και με αθέμιτους τρόπους τα προγράμματα αυτά, εξωθώντας σε αποχώρηση νεότερης ηλικίας προσωπικό, σημειώνοντας ότι εξαναγκασμός σε αποχώρηση, με τους αυστηρούς περιορισμούς του SSM για το ύψος των αποζημιώσεων, αποτελεί ουσιαστικά συγκαλυμμένη απόλυση.

Η ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ρωτά την ΕΚΤ εάν έχει υπολογίσει το  κόστος των προγραμμάτων «εθελουσίας αποχώρησης»  για τα ασφαλιστικά ταμεία αλλά και για την ανεργία, ενώ καλεί την ΕΚΤ να απαντήσει αν πράγματι προκύπτει μείωση λειτουργικού κόστους,  την ώρα που οι τράπεζες αναθέτουν τραπεζικές εργασίες σε τρίτους με outsourcing.

 

Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της ερώτησης:

«ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΚΤ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΕΘΕΛΟΥΣΙΑΣ ΕΞΟΔΟΥ ΤΩΝ ΣΥΣΤΗΜΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ»

Σύμφωνα με δημοσιεύματα[1], η ΕΚΤ και ο Ενιαίος Εποπτικός Μηχανισμός (SSM) ασκούν πιέσεις στις εποπτευόμενες ελληνικές τράπεζες να υιοθετήσουν πιο «ευέλικτο περιβάλλον απασχόλησης» και να  μειώσουν το προσωπικό τους κατά 10.000 υπαλλήλους έως το τέλος του 2020, στο όνομα της μείωσης του λειτουργικού κόστους. Η μείωση αυτή αντιστοιχεί τουλάχιστον στο 20% της απασχόλησης  στον κλάδο.

 Ενόψει των επικείμενων stress tests, οι ελληνικές συστημικές τράπεζες, που διασώθηκαν 4 φορές με χρήματα των φορολογουμένων,  εφαρμόζουν ήδη προγράμματα εθελούσιας εξόδου, με αυστηρούς περιορισμούς του SSM ως προς το ύψος των αποζημιώσεων.  Επειδή, μάλιστα,  μικρός αριθμός  τραπεζοϋπαλλήλων βρίσκεται κοντά στη συνταξιοδότηση, εξωθείται σε  αποχώρηση το  νεότερο προσωπικό, κάτω των 40 ετών, ακόμη και με αθέμιτους τρόπους (ψυχολογικές πιέσεις, δυσμενείς μετακινήσεις), που στην πραγματικότητα αποτελούν  συγκεκαλυμμένες απολύσεις.

Ερωτάται η ΕΚΤ:

  1. Έχει υπολογίσει το κόστος αυτών των προγραμμάτων «εθελουσίας αποχώρησης» που μετακυλίεται στα ασφαλιστικά ταμεία;
  2. Έχει λάβει υπόψη τις επιπτώσεις αυτών των προγραμμάτων στην ανεργία, το ποσοστό της οποίας είναι στο 20% , ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στους νέους είναι διπλάσιο;
  3. Πώς επιτυγχάνεται μείωση του λειτουργικού κόστους των τραπεζών, όταν ταυτόχρονα τραπεζικές εργασίες ανατίθενται με outsourcing σε  εισπρακτικές, δικηγορικές εταιρείες  και εταιρείες   ενοικίασης  εργαζομένων;»

[1]http://www.efsyn.gr/arthro/programmata-etheloysias-apohorisis-stis-trapezes