«Κ.ΑΛ.Ο., Μια άλλη οικονομία, μια άλλη κοινωνία, μια άλλη Ευρώπη είναι δυνατή!»

Η παρέμβαση της Κωνσταντίνας Κούνεβα, στο 2ο Φόρουμ Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας στο Ευρωκοινοβούλιο, 09.11.17

Το κείμενο της παρέμβασης:

«Καλημέρα σε όλους,

Πριν συνεχίσω, επιτρέψτε μου να συστηθώ.

Ονομάζομαι Κωνσταντίνα Κούνεβα, είμαι Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και της ομάδας της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, πρώην συνδικαλίστρια, εργαζόμενη σε εταιρεία καθαριότητας, μετανάστρια.

Το 2014, όταν πρωτοήρθα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, είχα την τύχη να συναντήσω τον Πάμπλο Ετσενίκε, τότε Ευρωβουλευτή των Podemos. Κι ένιωσα σαν να σμίξανε δυο σταγόνες νερό.

Όχι μόνο γιατί κι εκείνος είναι άτομο με αναπηρία και ξέρει τις δυσκολίες, αλλά γιατί είχαμε κοινές σκέψεις. Μια από αυτές αφορούσε την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία. Και βάλαμε μπρος να κάνουμε την πρώτη εκδήλωση για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία το 2015. Και πήγε πολύ καλά.

 Όμως, δεν μας έφτανε μια μικρή αίθουσα και ένα τρίωρο για να χωρέσει το μεγαλείο της ΚΑΛΟ. Έτσι, το έβαλα πείσμα, και πρότεινα στην ομάδα της Αριστεράς να γίνεται κάθε χρόνο μια εκδήλωση αφιερωμένη στην ΚΑΛΟ, θεωρώντας την ένα στρατηγικό τομέα πολιτικής και οικονομίας για την Αριστερά.

Η ομάδα μας άκουσε την πρότασή μου και των άλλων συναδέλφων, κι έτσι πέρσι κάναμε το πρώτο Ευρωπαϊκό Φόρουμ, ανοίγοντας τις βαριές πόρτες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στα κοινωνικά και αλληλέγγυα συνεταιριστικά σχήματα. Και δεν θα ξεχάσω, τι εντύπωση έκανε το πολύχρωμο καραβάνι των 250 συμμετεχόντων στο «μουχλιασμένο» Κοινοβούλιο.

Το προσάναμμα ήταν καλό, το οξυγόνο πολύ και έτσι φούντωσε η φλόγα της Κοινωνικής κι Αλληλέγγυας οικονομίας. Έτσι μαζί με τη μούχλα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κινήσαμε να καθαρίσουμε και την βρωμιά της καπιταλιστικής οικονομίας. Να δείξουμε πως μια άλλη οικονομία, μια άλλη κοινωνία και μια άλλη Ευρώπη είναι δυνατή.

Το αποδεικνύουν εξάλλου, οι πάνω από 14 εκατομμύρια συμπολίτες μας, που εργάζονται και δημιουργούν συλλογικά, συνεταιριστικά. Το έχει αποδείξει η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ισπανία, αλλά και άλλες χώρες της Ευρώπης, των οποίων οι πολίτες στάθηκαν αλληλέγγυοι σε χιλιάδες πρόσφυγες, μετανάστες, άστεγους που πολλαπλασιάστηκαν μέσα από τις μεγάλες ή μικρές κρίσεις του 21ου αιώνα. Κι αυτό είναι η απόδειξη πως η κοινωνία μας έχει ρίζες για να καλλιεργήσει την αλλαγή που ονειρεύεται.

Καταλαβαίνετε ίσως τη χαρά μου, που για δεύτερη φορά οργανώνουμε το Φόρουμ αυτό. Και χαίρομαι διπλά, γιατί σήμερα θα συζητήσουμε ένα από τα πιο σημαντικά θέματα.

Εκείνο των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων σε συνεταιριστικά, κοινωνικά και αλληλέγγυα σχήματα. Οι προκλήσεις για τους εργαζόμενους σε δομές ΚΑΛΟ είναι πολλές. Η αυτοδιαχείριση και το συνεταιρίζεσθαι έχει πολλές δυσκολίες.

 Από τις πρώτες που καλείται ένας εργαζόμενος να διαχειριστεί είναι τα στερεότυπα και η κουλτούρα του ατομισμού και της ιδιοτέλειας. Κι ύστερα να παλέψει με τον «τέρας του καπιταλισμού» που βρίσκεται κρυμμένο μέσα του. Αυτό το τέρας τον ωθεί καμιά φορά να κυνηγάει το ατομικό κι όχι το συλλογικό. Χρειάζεται να αλλάξει η κουλτούρα αυτή. Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσω εκπαίδευσης.

Αφήνοντας το θεωρητικό κομμάτι, να πάμε στο πιο πρακτικό. Τι έχουν απόλυτη ανάγκη οι εργαζόμενοι σε δομές ΚΑΛΟ;

Όχι μόνο ένα ξεκάθαρο θεσμικό πλαίσιο που θα ρυθμίζει και δεν θα αποσυντονίζει το καθεστώς της εργασίας τους, αλλά κι ένα ξεκάθαρο χρηματοδοτικό πλαίσιο. Οι κοινωνικοί συνεταιρισμοί χρειάζονται μια άλλου τύπου χρηματοδότηση. Οι τράπεζες δανείζουν μόνο εάν υπάρχει κέρδος κι έτσι αποκλείεται ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνικής οικονομίας. Γι αυτό υποστηρίζουμε πλήρως την πρόταση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα για δημιουργία μιας Αναπτυξιακής Τράπεζας που θα βοηθά και την κοινωνική οικονομία .

Για να επιτύχουμε σε αυτό το σχέδιο της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, που είναι και σχέδιο επιβίωσης αλλά και όραμα για έναν άλλο τρόπο ζωής, πρέπει πρώτα να δούμε τις πληγές μας. Περιμένω λοιπόν από εσάς να ακούσω, τους προβληματισμούς, τις σκέψεις, τις προτάσεις σας. Κι εγώ θα φροντίσω να τις περάσω στα σχετικά νομοθετικά κείμενα που θα έρθουν στο Ευρωκοινοβούλιο.

Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας

Δίνω πίσω το λόγο τώρα στη συντονίστρια της ομάδας εργασίας, την κα Ντοβγκάν»