Παρέμβαση στην Ολομέλεια Στρασβούργου, 17/09/2015, κατά τη συζήτηση για την «Ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας για τη Νεολαία»

Κύριε Πρόεδρε, αναρωτιέμαι, έχει κανένα νόημα να συζητάμε την πρόοδο για την εφαρμογή της Πρωτοβουλίας για την Απασχόληση των Νέων; Ξέρουμε όλοι ότι η πρωτοβουλία αυτή είναι σταγόνα στον ωκεανό. Για ποιον λόγο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να συμμετέχει σε αυτή την υποκρισία; Μία φορά τα προγράμματα τα εξαγγέλλει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, την άλλη φορά η Επιτροπή, την επόμενη οι κυβερνήσεις της κάθε χώρας. Ποιο το αποτέλεσμα; Στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης η ανεργία των νέων ανεβαίνει σταθερά. Στην Ελλάδα χάνεται μία ολόκληρη γενιά με τα ψέματα. Έχουμε τουλάχιστον 700 χιλιάδες ανέργους, ηλικίας μέχρι 29 ετών. Και τι τους αντιστοιχεί; 220 ευρώ στον καθένα και αυτά μόνο μία φορά. Δεν θα είμαστε συνένοχοι σε αυτή την κοροϊδία. Και η νέα ηγεσία της Επιτροπής ξέρει ότι αυτό είναι υποκρισία. Ο κύριος Juncker είπε ότι τα 6 δισεκατομμύρια ευρώ για τη Νεολαία θα τα αυξήσει σε 300 δισεκατομμύρια ευρώ. Ας φέρει λοιπόν ο κύριος Juncker το σχέδιο και τα χρήματα για τη Νεολαία και ας συζητήσουμε για το πώς θα δημιουργήσουμε πραγματικές θέσεις εργασίας και σωστή κατάρτιση. Γιατί προς το παρόν η μόνη εγγύηση για τη Νεολαία που δίνει η Επιτροπή μέσω της Τρόικας στην Ελλάδα είναι οι περιστασιακές εργασίες με μισθούς το πολύ 480 ευρώ, για λίγους μήνες. Είναι ντροπή να ισχυριζόμαστε ότι αυτό είναι πολιτική υπέρ της Νεολαίας.